دنیا

از مجموع روایات برداشت میشه:خداوند جل و علا از همون اول می دونست کی خوبه و کی بد؟ کی لایق جهنمه و کی لایق بهشت..کی از اختیارش استفاده ی سوء می کنه و کی استفاده ی خوبکی امتحان ها رو خوب پس میده و کی فرصت ها رو هدر میدهکی لایقه بهشته و کی جهنم رو انتخاب می کنهمی دونست همه رو..عبور ما از دار دنیا قرار نیست چیزی به علم خداوند اضافه کنه و حقیقتی رو برای خداوند مکشوف کنهاراده ی خداوند بر اینه که ما با اختیار خودمون سرنوشتمون رو انتخاب کنیم و برای خودمون مشخص بشه چند مرده حلاجیم...بدون کمک شما من استفاده ی خوبی از فرصت ها نمی کنم خدای من..کمکم کن دنیا...

یادمه بزرگی می فرمود:تا دنیا در دیدما کوچک نشده، اسیر غصه ها و شادی های دنیا هستیم، گیر کم یا زیاد شدن دنیا هستیم، ریسمانمان دست دنیاست..هرجا بخواد ما رو میکشه، به هر کاری بخواد وادارمون می کنه، او ارباب است و ما ..وقت رفتن مجسم میشه و در ازای درخواست کمک، میگه من فقط می تونم بهت ی کفن بدم، همین، از من کفنت رو بردار..باید از دنیا بزرگتر بشیم تا بهمون بالاتر از دنیا رو بدن، از دنیا بزرگتر شدن یعنی:وقت نماز مسائل کوچیک رو تو مناجاتت با خدا به خاطر نیار.وقت دعا اول حاجات بزرگترت رو بخواهوقتی سائلی ازت بی ارزشی رو طلبید سخت نباشه دست تو جیبت کنی و ذره ای ا دنیا...